|
Μόνον εκπρόσωπος δεν μπορεί να είναι ο Γ. Παπακωνσταντίνου |
|
|
|
24.11.08 |
Του Γαβριήλ Θ. Λαμψίδη
Το βεληνεκές του, ως αρχηγού, απέδειξε για άλλη μια φορά ο πρόεδρος του ΠΑ.ΣΟ.Κ., Γεώργιος Παπανδρέου, καλύπτοντας τον εκπρόσωπο του κόμματος, Γ. Παπακωνσταντίνου, στη γνωστή υπόθεση στην οποία ενεπλάκη αφελώς ή από λάθος υπολογισμό, σύμφωνα με το γραμματέα του κόμματος Ιω. Ραγκούση. Τι θα ήταν το σωστό έχει, νομίζουμε, σημασία, να το πούμε εμείς, που ασκούμε μόνο κριτική και δεν τρέφουμε αισθήματα ούτε συμπάθειας, ούτε αντιπάθειας για τους αρχηγούς και τα «κόμματα-μαντριά» του δικομματισμού (ένα κόμμα στα δύο). Από το αυτί και πίσω στην Κοινοβουλευτική Ομάδα, μέχρις ότου ολοκληρωθεί η διεκπεραίωση του σκανδάλου με τις αγοροπωλησίες κτημάτων και κτισμάτων μεταξύ Δημοσίου και Μονής Βατοπεδίου. Ο κοινός νους, με την προϋπόθεση ότι θα αφήσει στην πάντα τα κομματικά του αισθήματα, αυτό λέει. Ο κ. Παπακωνσταντίνου, συμπαθής και ικανός κατά τα άλλα, δεν μπορεί να είναι εκπρόσωπος τύπου, διότι αντί να απαντά σε ερωτήματα των συναδέλφων, θα απολογείται διαρκώς για το δικό του …αμάρτημα.
Το επιχείρημα του προέδρου του ΠΑΣΟΚ : «Η κυβέρνηση επιδιώκει να αποπροσανατολίσει τη συζήτηση από τα καυτά προβλήματα του λαού», δεν είναι πειστικό και γίνεται ακόμα πιο αδύνατο όταν το επαναλαμβάνει και ο εκπρόσωπος τύπου, ευρισκόμενος, σίγουρα, σε αμυντική θέση. Χωρίς αμφιβολία, ήταν μέγα λάθος να διατηρηθεί στη θέση του ο Γ. Παπακωνσταντίνου, ιδίως γιατί η θέση αυτή απαιτεί το «είναι» και το «φαίνεσθαι» αυτού που την κατέχει να είναι χωρίς καμιά σκια. Ότι ήταν λάθος η κάλυψη του εκπροσώπου από τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ φάνηκε και από το γεγονός ότι άλλα δύο στελέχη, με κομματικές ιδιότητες, κατά τεκμήριο, πολιτικού βάρους ( οι κύριοι Ιω. Ραγκούσης και Δ. Ρέππας), υποχρεώθηκαν να καλύψουν / δικαιολογήσουν το σφάλμα του Γ. Παπακωνσταντίνου, χωρίς να είναι όσο πειστικοί θα το ήθελαν.
Όσοι έχουν αυτοσεβασμό, ιδίως στο δημοσιογραφικό χώρο, δεν χαρίστηκαν, όσο ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, στον κ. Γ. Παπακωνσταντίνου, για την επιπολαιότητά του να παραλείψει να ενημερώσει τον πρόεδρό του και τα όργανα του κόμματος, για την επικοινωνία που είχε με τον επιχειρηματία Πάπιστα και η οποία σχετιζόταν με το σκάνδαλο της Μονής Βατοπεδίου. Εξαιτίας αυτής της …ακατανόητης παράλειψης (αν θέλετε τη λέμε πολιτικό ατόπημα ή όπως αλλιώς, το δικαίωμα μας το έδωσε ο ίδιος ο εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ), πήρε …αναπνοές η Ν.Δ και από θέση, αν όχι ισχύος, τουλάχιστον προσωρινής ανακούφισης, έκανε λόγο για «τεράστιο ηθικό και πολιτικό θέμα». Αλλά, δυστυχώς, ο κ. Γ. Παπανδρέου, δυσκολεύεται ν’ αντιληφθεί ότι όντως υφίσταται τεράστιο ηθικό και πολιτικό θέμα και προκειμένου να διατηρήσει τα πλεονεκτήματα που συσσώρευσε, έκανε την αβαρία να προσφέρει κάλυψη στον εκπρόσωπο του κόμματος, κάνοντας κακό στον ίδιο, στο κόμμα και στον Γ.Παπακωνσταντίνο.
Δυστυχώς,στη χώρα μας δυσκολευόμαστε πολύ να αναγνωρίσουμε που υφίσταται και που όχι πολιτική ευθύνη! Η αδυναμία μας αυτή είναι υποκριτική, γιατί η …δυσκολία οφείλεται σε γνωστές και επισημασμένες πολλές φορές αιτίες, όπως : Αγαπάμε την καρέκλα που με χίλιες υποχωρήσεις αποκτήσαμε, φοβόμαστε να είμαστε κοινοί θνητοί γιατί περισσεύουν τα ελαττώματά μας και χρειαζόμαστε την προστάτιδα εξουσία, ανήκουμε στη «λέσχη των μειονεκτικών» και θέλουμε να εκβιάζουμε την παραδοχή μας και να θεωρούμαστε κάποιοι, ενώ είμαστε – να το γράψω στην ..ομιλουμένη – ξεγάνωτοι τενεκέδες…
Επανέρχομαι στο θέμα της πολιτικής ευθιξίας, γιατί η κατάσταση δεν έχει αλλάξει καθόλου και, κυρίως, γιατί δεν υπάρχει παράδειγμα από ψηλά. Είναι χαρακτηριστικό ότι σε όλες τις περιπτώσεις οι πολιτικοί αποφεύγουν να αναγνωρίσουν τις πολιτικές ευθύνες τους, ενώ στις κραυγαλέες περιπτώσεις, όταν δεν είναι δυνατόν να μην τους υποχρεώσουν να αποχωρήσουν από τη θέση που κατέχουν, παριστάνουν τα θύματα! Με την ίδια νοοτροπία αντιδρούν οργανωμένα και στις περιπτώσεις που μηνύονται από πολίτες, για αξιόποινες πράξεις που διέπραξαν.. Θρασύτατα δέχονται να «κρυφθούν» πίσω από τη βουλευτική ασυλία, αντί να αναλάβουν ευθαρσώς τις ευθύνες τους, καθώς ως εκπρόσωποι του λαού είναι πιο θνητοί από αυτούς που τους στέλνουν με τη ψήφο τους στο Εθνικό Κοινοβούλιο.
Να θυμίσουμε, λοιπόν, ξανά, ιδίως σ’ εκείνους που παριστάνουν τον …ανήξερο, ότι η πολιτική ευθύνη δεν είναι υποκειμενική. Δεν είναι, δηλαδή, απαραίτητο, να έχει διαπράξει ο ίδιος ο πολιτικός ένα βαρύ παράπτωμα. Η πολιτική ευθύνη είναι αντικειμενική και η κλίμακά της μπορεί να φθάσει μέχρι σε αφάνταστο βαθμό ευθιξίας. Όπως, για παράδειγμα, η περίπτωση της δασκάλας ενός σχολείου στη Ρωσία, η οποία δεν άντεξε την απώλεια πέντε μαθητών από την κατάρρευση ενός τοίχου και αυτοκτόνησε χωρίς να φταίει σε τίποτα η ίδια! Έχουμε αναφερθεί, κατά καιρούς σε περιπτώσεις πολιτικών, οι οποίοι απέφυγαν να αναλάβουν τις ευθύνες τους και κοιμούνται ήσυχοι, παρότι γνωρίζουν ότι πλήρωσαν υφιστάμενοί τους δικές τους παραλείψεις και αδυναμίες…
|
|
|
Φταίει ο γάιδαρος... |
|
|
|
24.11.08 |
 Γράφει ο Ποιμενίδης Γιώργος, μέλος του ΠΑΜΕ Σερρών
Υπερψηφίστηκε ο προϋπολογισμός της Βουλής στις 12/11/2008. Η κυβέρνησης της Ν.Δ. δεν αντιμετώπισε καμιά δυσκολία με την οριακή της πλέον πλειοψηφία γιατί πιστός της στυλοβάτης της στάθηκε το κατά τα άλλα "αντιπολιτευόμενο" ΠΑΣΟΚ. Και με τις ψήφους των βουλευτών της αντιπολίτευσης πέρασε με μεγάλη ευκολία και ο φετινός αντιλαϊκός προϋπολογισμός που περικόπτει δαπάνες από το λαό και δίνει φοροελαφρύνσεις στο μεγάλο κεφάλαιο. Ίσως δεν μπόρεσαν να κάνουν και διαφορετικά γιατί εκτός των άλλων υπήρχε και διάταξη που προβλέπει αύξηση της βουλευτικής αποζημίωσης στο ύψος του πληρωθισμού. Σε αυτή την απαράδεκτη διάταξη και το σύνολο των προϋπολογισμού καταψήφισε μόνο το ΚΚΕ. Ο ΣΥΝ και το ΛΑΟΣ αρκέστηκαν στο "παρών". (Ούτε την αύξηση να χάσουμε ούτε να ταυτιστούμε με τα μεγάλα κόμματα).
"...το επίμαχο θέμα που μας υποχρεώνει να μην μπορούμε να στηρίξουμε τον προϋπολογισμό του 2009 είναι ότι περιλαμβάνει αύξηση στις αποζημιώσεις των βουλευτών", τόνισε η εισηγήτρια του ΚΚΕ κ. Βέρα Νικολαΐδου, "...υπενθυμίζουμε", συνέχισε, "ότι η Κοινοβουλευτική μας Ομάδα πριν από μερικούς μήνες, τέλος Ιούλη, καταψήφισε την τροπολογία που αφορούσε τη διεκδίκηση των αναδρομικών των δικαστών, ακριβώς για να μην υπάρξει παράθυρο, να μην υπάρξει άλλοθι στη διεκδίκηση αναδρομικών από τους βουλευτές".
Κατάπληξη προκάλεσε η τοποθέτηση του κ. Θ. Πάγκαλου που κατήγγειλε την "απόφαση ως πολύ επικίνδυνη", "πολύ αντιλαϊκή" και "πολύ αντεργατική". Προσέξτε, όμως, δεν κατήγγειλε την απόφαση του κόμματός του να υπερψηφίσει μαζί με τη Ν.Δ. τον αντιλαϊκό αυτόν προϋπολογισμό αλλά κατήγγειλε το ΚΚΕ, που με τη στάση του αυτή δίνει το "παράδειγμα στους εργοδότες όλης της χώρας ότι μπορούν και αυτοί να κινηθούν προς αυτήν την κατεύθυνση"! Δηλαδή να μη δώσουν αυξήσεις στους εργαζόμενους και να ακολουθήσουν το "κακό" παράδειγμα της βουλής!!! Θαυμάστε σκεπτικό για να δικαιολογήσει δικαιολόγηση την καταλήστευση του ήδη βαρά φορολογούμενου εργάτη. Θαυμάστε πολιτική θέση του αντιπολιτευόμενου σήμερα ΠΑΣΟΚ και τι μας ετοιμάζει για αύριο σε περίπτωση που ξαναέρθει στην κυβέρνηση. Και όλα αυτά τα σουρεαλιστικά ο κ. Πάγκαλος τα κατάθεσε στη Βουλή σαν κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ και δεν είναι καθόλου προσωπικές του απόψεις αλλά απόψεις του κόμματός του.
Γι' αυτό το μαύρισμα πρέπει να είναι έτοιμο από τώρα για όλους όσους στήνουν πίσω από την πλάτη του λαού χορό. Και η ψήφος μόνο στο κόμμα που όχι μόνο στα λόγια αλλά και στην πράξη στέκεται δίπλα στον εργαζόμενο. Στο κόμμα της εργατικής τάξης, το ΚΚΕ που καλεί τα λαϊκά στρώματα να παλέψουν για 1.400 ευρώ αύξηση, για 1.120 ευρώ κατώτερη σύνταξη και ουσιαστική αύξηση στα επιδόματα ανεργίας. Για να μην έχουν κανένα άλλοθι ούτε οι εργοδότες ούτε οι θαυμαστές των Παγκαλικών απόψεων
|
|
|
Άρθρα 
