ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΒΗΜΑ | ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΣΕΡΡΩΝ

Και ευτυχώς για τους Σερραίους βρέθηκε ο άνθρωπος που όλη αυτή την ανεπανάληπτη ΙΣΤΟΡΙΑ, μπόρεσε και την "μάζεψε" και την "έκλεισε" σε μια καμαρούλα μια παλιά 2Χ3 ΑΛΛΑ ΜΕΣΑ στην Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη σε συνεργασία με τον ακούραστο Διευθυντή Γιάννη Σαπουντζή και τη ΔΙΕΣΩΣΕ για πάντα και με την ψηφιοποίηση που μέλλει γενέσθαι θα ..."σεργιανίζει" και στο Διαδίκτυο. Ανυπολόγιστη η προσφορά στους Σερραίους του ΓΙΩΡΓΟΥ ΑΓΓΕΙΟΠΛΑΣΤΗ του ανθρώπου που όντας απλό μέλος του Ορφέα αφοσιώθηκε με το αξεπέραστο μεράκι του να μη χαθεί ούτε μια φωτογραφία ούτε μια εκδήλωση ούτε μια ιστορική ημέρα του Ορφέα.
Πολλές σελίδες απαιτούνται για την παρουσίαση του έργου του προς το παρόν αρκούμαστε σε μια γρήγορη ματιά και εκφράζοντας το θαυμασμό μας για ό,τι έχει πράξει τον ευχαριστούμε που μας επέτρεψε να ρίξουμε μια ματιά στους "θησαυρούς" που με αγάπη και πολύ μεράκι κατόρθωσε να τοποθετήσει στο χώρο του 3ου ορόφου που του παρεχώρησε ο φίλος του Γιάννης.
Οι Σερραίοι μπορούν να επισκέπτονται τον χώρο και ιδιαίτερα τα σχολεία που οπωσδήποτε οφείλουν να το περιβάλλουν στο πρόγραμμά τους. Πρόθυμα ο Γιώργος Αγγειοπλάστης θα τους οδηγήσει και θα τους ...περπατήσει στα 100 και χρόνια ιστορίας του ΟΡΦΕΑ.
Η.Γ.

Ντοκουμέντα ιστορικής σημασίας εκτίθενται στην Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη. Το αρχείο του Γιώργου Αγγειοπλάστη, που αποτελείται από φωτογραφικό και έντυπο υλικό που αφορά στην μουσική ιστορία της πόλης των Σερρών βρήκε, με τη βοήθεια του Διευθυντή της Δημόσιας Κεντρικής Βιβλιοθήκης Γιάννη Σαπουντζή, στέγη στον τρίτο όροφο του κτιρίου της βιβλιοθήκης.
Το αρχείο του Γιώργου Αγγειοπλάστη περιλαμβάνει, σύμφωνα με τον ίδιο, τουλάχιστον 2000 φωτογραφίες, από τα τέλη του 19ου αιώνα μέχρι και σήμερα. Υπάρχει επίσης έντυπο υλικό με αναμνηστικά ,πτυχία, βιβλία και πολλές παρτιτούρες κυρίως Σερραίων συνθετών καθώς και άλλων, κυρίως Θεσσαλονικέων, οι οποίοι κατά καιρούς επισκέπτονταν την πόλη για λόγους που έχουν να κάνουν με τη μουσική δραστηριότητα στην πόλη των Σερρών.
Το υλικό αυτό διηγείται την ιστορία των μουσικών συγκροτημάτων των Σερρών, που δεν ήταν και λίγα σύμφωνα με τα λεγόμενα του Γιώργου Αγγειοπλάστη «Στις αρχές του αιώνα αλλά και στο μεσοπόλεμο δεν υπήρχε σερριώτικο σπίτι που να μην έχει το πιάνο του ή κάποιο άλλο μουσικό όργανο. Δεν υπήρχε σπίτι που ένα μέλος της να μην είναι μέλος της ιστορικής χορωδίας του “Ορφέα”».
Οι φωτογραφίες καθώς και τα έντυπα της συλλογής αποτελούν προσφορά οικογενειών των Σερρών που εμπιστεύτηκαν τα οικογενειακά τους κειμήλια στον Γιώργο Αγγειοπλάστη. Η συλλογή και μόνο του υλικού αποτέλεσε από μόνη της μια περιπέτεια δηλώνει στο Ε.Β. ο μανιώδης συλλέκτης «Όσοι δεν πέρασαν από αυτήν την ιστορία την συγκέντρωση υλικού , δεν μπορούν να αντιληφθούν τις δυσκολίες αλλά και τη γοητεία που εκπέμπει η συγκεκριμένη διαδικασία. Η ανίχνευση αυτού του υλικού κρύβει μια γοητεία κι ένα πάθος ασίγαστο το οποίο αντιλαμβάνονται αυτοί που μόλις ακουμπούν τις παρυφές αυτής της εργασίας. Το να πάρεις μια φωτογραφία του 1908, του 1920 και να δεις -μιλάμε τώρα για 30 εικονιζόμενους σε κάθε χορωδία- να ψάξεις από τον μαέστρο, να βρίσκεις τους υπόλοιπους και να μπαίνεις σε ένα-ένα τα σπίτια αυτά, όσο υπάρχουν εγγόνια, υπάρχουν ανίψια μέχρι σήμερα πέρα από τη δυσκολία αυτή έχει και αυτή την συγκίνηση, γιατί ανακαλύπτεις πράγματα.»
Οι Σερραίοι δια τον φόβο του πολέμου είτε τις έκαψαν τις φωτογραφίες τους είτε τις έκρυψαν είτε τις πέταξαν. Βέβαια είναι πολύ παρήγορο το γεγονός ότι υπάρχει ακόμα φωτογραφικό υλικό στις παλιές γηγενείς σερριώτικες οικογένειες. «Πρέπει όμως για να σου παραχωρήσουν αυτό το υλικό να σε ξέρουν, να σε εμπιστευτούν. Εγώ είχα την καλή τύχη να είμαι πολλά χρόνια «Ορφικός» και οι πιο πολλές σερριώτικες οικογένειες που είχαν σχέση με τη μουσική, με ήξεραν από την χορωδία του Ορφέα και μου έδιναν υλικό και μου δίνουν μέχρι σήμερα. Εγώ από την άλλη μεριά φρόντιζα σε όλες τις εκδηλώσεις που κάνουμε με τον «Ορφέα» να τους δείχνω ότι το υλικό τους διασώζεται, υπάρχει στη δημόσια κεντρική βιβλιοθήκη και το επισκέπτεται όποιος ενδιαφέρεται.»
Το υλικό που αποτελεί το αρχείο συλλέχθηκε με πολύ κόπο από τον Γιώργο Αγγειοπλάστη και αποτελεί ένα έργο ζωής που δέχεται πολλαπλές αναγνώσεις. Το αρχείο που φυλάσσεται στην Κεντρική Βιβλιοθήκη αποτελεί ένα χρήσιμο εργαλείο για τους μελετητές των Μουσικών Επιστημών αλλά κι ένα νοσταλγικό ταξίδι σε μια μουσική παράδοση που πλέον αργοπεθαίνει. «Γίνονται «αναγκαστικά» συγκρίσεις με το παρελθόν , τι είχαμε, πριν από έναν αιώνα, πώς αντιμετώπιζαν οι Σερραίοι την μουσική, πώς την αντιμετωπίζουν σήμερα, τι συγκροτήματα υπάρχουν, πόσο σοβαρή δουλειά γίνεται σήμερα, πόσο σοβαρά έπαιρναν οι παλιότεροι τα συγκροτήματα αυτά.» δηλώνει ο Γιώργος Αγγειοπλάστης. Σημαντικό είναι επίσης το γεγονός πως αυτή η παράδοση βασιζόταν στην εθελοντική προσφορά των τότε μουσικών. «Πρέπει να ξεφύγουμε από τα σημερινά δεδομένα, να πάμε πίσω και να δούμε τους ανθρώπους τότε. Με την φτώχεια που είχαν στήριζαν παρ’ όλα αυτά αυτές τις εκδηλώσεις και ερχόταν και μέχρι τις Κυριακές και έκαναν πρόβες δωρεάν. Δεν υπήρχε πιθανότητα δηλαδή να πληρωθεί ένας χορωδός αλλά δεν έμπαινε και στο μυαλό τους να πάρουν χρήματα από την προσφορά τους στον Ορφέα.» λέει ο Γιώργος Αγγειοπλάστης. Η προσπάθεια αυτή στέλνει πολλαπλά μηνύματα και γίνεται παράδειγμα προς μίμηση σε καιρούς που λίγοι ασχολούνται με την παράδοση και τον πολιτισμό και ακόμα λιγότεροι κάνουν τα παραπάνω χωρίς υλικά οφέλη.