| Προς ένα νέο κοινωνικοοικονομικό μανιφέστο, ένα νέο πολιτικό όραμα |
|
|
| 10.03.10 | |
 του Γρηγόρη Β. Ζαρωτιάδη, Επί. Καθ. ΑΠΘ Τμήμα Οικονομικών ΕπιστημώνΟ κύκλος της μεταπολίτευσης έκλεισε για την χώρα μας, την ίδια στιγμή που αυτοαναιρούνται οι αυταπάτες μιας μόνιμης ανάπτυξης του παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού, την ίδια στιγμή που η αστική κοινωνία μας καλεί να την απαλλάξουμε από την αδυναμία της να αντιμετωπίσει τις αντιφάσεις της. Τελικά, η βγαλμένη από το χρονοντούλαπο της ιστορίας προεκλογική ρήση του Έλληνα Πρωθυπουργού, ασχέτως αν ήταν ή όχι επιτυχημένο επικοινωνιακό τέχνασμα, αποδεικνύεται άκρως επίκαιρη και προφητική: Σοσιαλισμός ή Βαρβαρότητα; Όπως σε κάθε ιστορική περίοδο δομικής κρίσης, έτσι και σήμερα, η διεθνής πολιτική σκηνή συνταράσσεται από μια ιδεολογική διαπάλη ενόψει καίριων, ριζικών και ταυτόχρονα αναπόφευκτων αλλαγών. Ο νεοφιλελευθερισμός επιχειρηματολογεί επίμονα για μια συστημική διέξοδο, πασχίζει να διατηρήσει τη διεθνή κυριαρχία του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου και επιμένει να προωθεί πρακτικές που ακολουθήθηκαν στο πρόσφατο παρελθόν με αδιαμφισβήτητες όμως πια τις αρνητικές τους επιπτώσεις – «απελευθέρωση» τουτέστιν απορύθμιση των εργασιακών σχέσεων, αποδόμηση του κοινωνικού κράτους και κάθε έννοιας κοινωνικής δικαιοσύνης, εγκαθίδρυση της δικτατορίας της υποτιθέμενα «τέλεια ανταγωνιστικής» αγοράς. Στον αντίποδα, η συντονισμένη έκφραση του διεθνούς ριζοσπαστικού, προοδευτικού κινήματος έχει την ιστορική ευθύνη να απαντήσει στη διεθνοποίηση του κεφαλαίου με τη διεθνοποιημένη προώθηση ιστορικά ώριμων, κοινωνικά δίκαιων, αλλά και οικονομικά αποτελεσματικότερων διεκδικήσεων: ➢ συντονισμένη γενναία μείωση ωραρίου απασχόλησης και αναδιανομή του παραγόμενου πλούτου εξασφαλίζοντας τη διαπεριφερειακή σύγκλιση, καθώς και την αντιστροφή των κοινωνικών ανισοτήτων, ➢ ριζικές αλλαγές στο δίκαιο της εταιρικής διακυβέρνησης, ενίσχυση της συνεταιριστικής διάστασης και της ενδοεταιρικής δημοκρατίας, ➢ σταδιακή ενίσχυση του κοινωνικού χαρακτήρα αγαθών που μέχρι σήμερα αναπτύσσουν παρασιτικά την εμπορική τους υφή, ➢ ενίσχυση του ρόλου ενός νέου φορέα διεθνούς, διακρατικής συνεργασίας για την ανάπτυξη ενός «υπερεθνικού κοινωνικού κράτους», τη διασφάλιση της ειρήνης και της περιβαλλοντικής ισορροπίας. Ο ρόλος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς σε αυτήν την κατεύθυνση είναι ιδιαίτερα σημαντικός. Όχι ως επικυρίαρχος του αναπτυσσόμενου κοινωνικού κινήματος, αλλά ως μία από τις βασικότερες, ίσως η πιο βασική συνιστώσα για τη διαμόρφωση της νέας ριζοσπαστικής συνισταμένης, προς την ιστορικά αναπόφευκτη υποκατάσταση της αστικής κοινωνίας και οικονομίας. Έχει την υποχρέωση να ανταποκριθεί στις ιστορικές της ευθύνης, ακριβώς όπως το ίδιο πρέπει να πράξουν και οι άλλες πολιτικές δυνάμεις του κοινωνικού ριζοσπαστισμού, πέρα από την επιμονή σε λιγότερο ή περισσότερο σημαντικές ιδεολογικές διαφοροποιήσεις. Σε αυτήν λοιπόν την ιστορική συγκυρία, η Ελληνική Κυβέρνηση έχει έναν διττό ρόλο στον οποίο πρέπει να ανταπεξέλθει. Ούσα μια από τις λίγες κυβερνήσεις χωρών ΟΟΣΑ που εντάσσεται στο πολιτικό ρεύμα της σοσιαλδημοκρατίας, με τον Πρόεδρο της Σοσιαλιστικής Διεθνούς στο τιμόνι της, έλαχε να πρέπει να οδηγήσει την ελληνική κοινωνία μέσα από το δικό της σταυροδρόμι, σηματοδοτώντας όμως ταυτόχρονα έναν νέο, υπό διαμόρφωση ίσως, ρεαλιστικό πολιτικό ριζοσπαστισμό. Είναι η στιγμή που πρέπει να μιλήσουμε καθαρά και να μην αποφύγουμε την ευθύνη των επιλογών και των λόγων μας. Είναι τώρα που πρέπει να απαντήσουμε θετικά στο δίλημμα του Ράσελ και να αντιληφθούμε το γεγονός πως ζούμε σε «ενδιαφέρουσες εποχές» ως ευχή και όχι ως κατάρα. Ο κύβος ερρίφθη για την κυβέρνηση ως προς την αντιμετώπιση του οξύτατου ταμειακού προβλήματος, απόρροια της απελπιστικά «απρόσεκτης» διαχείρισης των τελευταίων ετών, καθώς και των διαρθρωτικών αδυναμιών του παραγωγικού συστήματος της χώρας μας. Είναι δίκαιη αυτή η κατανομή των βαρών, όπως προκύπτει από τα ανακοινωμένα μέτρα; Νομίζω ότι η απάντηση προκύπτει εύκολα: Όχι! Οι επιλογές των τελευταίων ημερών δεν χαρακτηρίζονται από κάποια ιδεολογική ταυτότητα, ούτε από μια αντίληψη κοινωνικής δικαιοσύνης. Απλώς πρόκειται για την επιλογή του εφικτού! Με αυτήν την έννοια, εκτιμώ την ειλικρίνεια του Έλληνα Πρωθυπουργού που παραδέχθηκε ότι το συγκεκριμένο πακέτο μέτρων είναι έξω από τα ιδεολογικά όρια του πολιτικού χώρου που εκπροσωπεί. Αυτό το νόημα πιστεύω ότι έχουν οι απεργιακές κινητοποιήσεις και οι αντιδράσεις του κοινωνικού κινήματος που δικαιολογημένα ξέσπασαν. Ως μια ηχηρή προειδοποίηση, αφενός προς την κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ., μα ιδιαιτέρως προς την νεοσυντηρητική γραφειοκρατία των Βρυξελών και τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές ηγεσίες της Ευρώπης. Ως μια πολιτική πίεση για τον χαρακτήρα των επόμενων επιλογών. Άλλωστε, αυτό είναι το πιο απαιτητικό ερώτημα, το ζήτημα της πολιτικής της επόμενης μέρας! Προσωπικά, θέλω να κατανοήσω την επιλογή επιβολής του συγκεκριμένου πακέτου μέτρων διαχειριστικού χαρακτήρα. Όμως ως έλληνας πολίτης, πολύ δε περισσότερο ως συμμέτοχος του κινήματος της αλλαγής, περιμένω από την κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ. να αποδείξει ότι τα μέτρα βίαιης περικοπής όλων των εισοδημάτων των εργαζομένων στο Δημόσιο Τομέα, ανεξαιρέτως, έχουν έναν παροδικό, όχι μόνιμο, χαρακτήρα, προκύπτουν απλά και μόνο ως αναγκαστικές επιλογές στη βάση της πρωτοφανούς δημοσιονομικής δυσχέρειας. Περιμένω να αποδείξει ότι προτίθεται να αναδείξει τους καταχραστές του δημόσιου πλούτου και να πάρει πίσω τα κλεμμένα, ότι θα απαιτήσει την ισότιμη συμβολή του χρηματοπιστωτικού και του εμπορικού κεφαλαίου στην προσπάθεια της δημοσιονομικής διάσωσης και της παλινόρθωσης της ελληνικής οικονομίας, ότι θα υψώσει το ανάστημά της απέναντι στους διεθνείς κερδοσκόπους και στη νεοφιλελεύθερη πολιτική αντίληψη, ανταποκρινόμενη όχι μόνο στις ανάγκες της ελληνικής κοινωνίας, αλλά και στον ρόλο της στο σκηνικό της διεθνούς πολιτικής διαπάλης που αναλύσαμε. Έχουμε όλοι την υποχρέωση να συμβάλλουμε σε αυτές τις επόμενες επιλογές: ➢ ανάχωμα σε όποια προσπάθεια εφαρμογής της βίαιης περικοπής και στα εισοδήματα των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα, ➢ αντιρρόπηση στις όποιες πιέσεις για απελευθέρωση των απολύσεων και κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων, ➢ φορολογική μεταρρύθμιση με ουσιαστικό και γενναίο αναδιανεμητικό χαρακτήρα και με αποτελεσματική καταπολέμηση της φοροδιαφυγής, ➢ ενίσχυση της κοινωνικής αποτελεσματικότητας στην παροχή των δημόσιων αγαθών, ιδιαίτερα στην υγεία και στην παιδεία, ➢ ολοκληρωμένη εθνική στρατηγική ενίσχυσης των επενδύσεων, της ανταγωνιστικότητας και της εξωστρέφειας της ελληνικής παραγωγικής βάσης, ➢ αναδόμηση της τοπικής αυτοδιοίκησης και ενίσχυση της δημοκρατίας και της αποτελεσματικότητας στις τοπικές κοινωνίες. Κλείνοντας ας μου επιτραπεί να παραθέσω ένα πολύ πετυχημένο σύνθημα από τους τοίχους των πόλεών μας: «Ουτοπία είναι να πιστεύεις ότι δεν θα αλλάξει τίποτε». Ας ευχαριστήσουμε λοιπόν την αστική επανάσταση για τους δυόμιση αιώνες προσφοράς – επιστήμη, τεχνολογία, πλούτος μα και κοινωνική σπατάλη, περιβαλλοντική ασυδοσία, αδικία, ανισότητα, πολεμική βαρβαρότητα και απαξίωση ανθρωπινών αξιών – και ας προχωρήσουμε μπροστά. Η αλλαγή είναι η φύση της ζωής. |
| < Προηγ. | Επόμ. > |
|---|
ΕΠΙΛΟΓΕΣ
| Σύνδεσμοι |
| Επικοινωνία |
| Αναζήτηση |
| Πρωτοσέλιδα |
Τελευταια Νεα
Δευτέρα, 26. Ιούλιος 2010
Παρασκευή, 23. Ιούλιος 2010
Who's Online
Έχουμε 104 επισκέπτες online| ΣΤΑ ΠΑΝΩ ΤΟΥ | ||||
 |
||||
|
Ο κ. Γάτσιος Από τις αξιόλογες και αξιοπρεπείς παρουσίες στην Τ.Α. |
||||
| ΣΤΑ ΚΑΤΩ ΤΟΥ |
||||
 |
||||
|
Ο κ. Πανταζής Προκάλεσε αίσθηση το φυλλάδιό του |
||||
| ΕΙΠΑΝ,ΕΙΠΑΝ.. | ||||
 |
||||
| Θ. Πλεύρης:
"Το νέο νομοσχέδιο έχει υποκριτικές διατάξεις σε σχέση με τον έλεγχο των εκλογικών δαπανών"
Σιγά που δεν θα 'χε... |
Πολιτικα
- Την επίλυση εκπαιδευτικών ζητημάτων του Ν.Σερρών προωθεί η Μ.Κόλλια-Τσαρουχά
- Πρωτόκολλο συνεργασίας για τις επιχειρηματικές συναλλαγές
- Θ.Λεονταρίδης: ''Προχωρεί στην άλωση του ασφαλιστικού συστήματος , αδιαφορώντας για τις συνέπειες''
- Θεοφ.Λεονταρίδης: '' Πλήγμα η κατάργηση του ΤΕΦΑΑ Σερρών''
- Θ.Λεονταρίδης "Η πολιτική της Ν.Δ. απέναντι στις Ένοπλες Δυνάμεις είχε και έχει επίκεντρο τον άνθρωπ
Web Designed and Hosting by Super Web Application